Piramitlerden bizi bekleyen maceralar

Piramitler ,Sfenks gezi bitmişti ve biz yorgun,şaşkın üstüne çok açtık . O anda karşımıza çıkacak en güzel şey  Pizzahut olabilirdi . Garip ama gerçek binlerce yıldır ayakta duran devasa eserlerin tam karşısında Pizzahut var . Sadece bana mı garip geliyor diye halen merak içindeyim 🙂  . Yanıbaşında bir hayvan pazarı ,at üstünde koşuşturan delikanlılar . Sağınızdan solunuzdan benim papirüs  dükkanıma gel diyenler arasında pizzacıya girerken taksici ile uzun bir diyalog başlıyor . Ah şu Mısır ‘ da taksiciler yok mu ahhh !

– sizi Kahire’ye götürebilirim
– işimiz uzun teşekkürler ( kibarca savmaya çalıştığımız anlar )
– olsun beklerim ( bu arada bizimle yürümeye devam ediyor )
– biz pizza yicez , kardeşim niye peşimizden geliyosun ( artık kızmaya başlamışız demek ki )
– no problem ben kapıdayım

– la havleeee

– arkadaşım zaten biz ancak iki taksiye sığabiliyoruz hiç bekleme sen hadi güle güle hadi !

en sevdiğim foto

Taksiciyi savıp şöyle rahatca pizzamızı yiyelim de piramitlerin ihtişamı hakkında konuşmaya devam edelim , dedik . Hem  boşverin bekleyecek değil ya , deyip içeri girdik . Hemen yanı başımızda beliren garson “ sizin için mükemmel bir masa ayarlayabilirim hemde piramit manzaralı “ dedi . İyi madem güzel bir yer ayarlasın da şu taksiciyi,deveyle bizi kovalayan ufaklığı filan  unutalım dedik. Üst kata çıktık ama adamın niyetini anlamamız kısa sürdü çünkü menü fiatı 2 ye katlandı . “ ne oldu bu liste neden değişti “ diye sorunca “good view good price “ cevabı çok da akla yatkın değildi . Neticede piramitler bırak üst kattan , uzaydan görülüyorlar . Ne diye aynı mekanda farklı para ödeyelim ki … Biz yine,bir la havleeee çektik  ! Cümbür cemaat aşağıya indik . Manzaramızı mı merak ettiniz ? işte piramitler karşımızda başında da şapkası 🙂

…papirüs

Karnımız doymuş vaziyette kapıya çıkınca karşımızda kim var bilin tatatataaammm  – taksicimiz-

Hem de yüzünde hiç eksilmeyen gülümsemesiyle 🙂

-Size bir haberim var,çok şanslısınız çünkü  bir taksici arkadaşımı daha ayarladım artık 2 taksiyiz
-Hopplaaaa !  tamam sen istedin bunu bekle madem biz civarı gezip,geleceğiz .
-Ok .ok  . no problem.bu arada papirüs almak ister misiniz ?

-Hayırrrrrr be adam hayırrrr istemeyiz

Adamlar yine dibimizde ufak  bir parfüm atölyesine girdik  , peşinden papirus imalathanesine . Taksiciler de bizimle demiş miydim ? ilk girdiğimizde tahmin bile edemezdik o kadar uzun kalacağımızı ,  çok eğlendik yapılışlarını öğrendik kısaca anlatmak gerekirse  papirus ; nil nehrinde yetişir,  aşamalardan geçerek  üzerine yazı yazılabilecek hale getirilir. Kopmadan renkleri solmadan binlerce yıl evet binlerce yıl sağlam kalabilen  bir bitkiden yapılır . Bu kısa tariften bana ilginç gelen şu bilgiyi aktarmalıyım :

…Papirüs

papirüs

Papirüs, Cyperaceae ailesinden bir su bitkisi ve eski çağlarda bu bitkinin gövdesinden hazırlanan yazı kağıdının adıdır. Eski Mısırlıların yelken, bez, hasır ve yazı kağıdı olarak kullandıkları papirüs onlardan Yunanlılara daha sonra Romalılara intikal etti ve M.S. 3. yüzyılda yerini parşömen alıncaya dek kullanımı sürdürüldü. Yunanca papiros kelimesi Kıptice’den ödünç alınmış ve neredeyse tüm batı dillerine girmiştir. İngilizce paper “kağıt” ve Türk argosunda “para” anlamına gelen “papel” kelimelerinin de orijini bu kelime olmalıdır.

Dükkanda   yapılışını izledikten sonra  , hiç birşey almayız diye düşünürken  hepimiz bir şeyler aldık. Yazının başında bahsettiğim bu adamların mucizevi yeteneğine yenildik . Benim bir şey almadığımı gören  dükkan sahibi acıdı sanırım . Bana hediye vermek istediğini söyledi hatta  beğendiğinizi alın  lütfen deyip nasıl ısrar etti, görmeliyidniz :).  Oysa evim papirus dolu ama  ne bilsin anlatmaya çalıştım . Nezaket gösterdiğimi düşündü herhalde sonunda kırmayıp bir Nefertiti resmi  aldım, ismimi hiyeroglif harfleri ile yazdırdım. Artık hepimizin elinde ismimizin hiyoroglif albesinde yazılmış papirüsleri vardı . Keyfimiz yerine mi gelmişti ne .

Taksilere bölünüp  , karnımız tok , keyfimiz yerinde düştük yollara . yol da ne yol . Gece olmuş Kahire nin diğer yüzü kendini göstemişti. Derler ya gece kötülükleri ,pislikleri örter diye . Yalan küllüm yalan .  ( arada Arapça kelimeler kullanma alışkanlığı da edindik yani ) Sokaklar ,insanlar , trafiğin keşmekeşliği daha da bir gözler önündeydi  sanki … Korna sesleri , satıcılar , ellerinde çeşit çeşit ne olduğunu çoğunlukla anlamadığımız bir şeyleri yiyen çocuklar , kadınlar . Hepsi bayram gününün gecesini belli ki sokaklara atarak geçiriyorlar .  O kalabalık caddede ara sokağa sapıp bir kahveye attık kendimizi . Kadınların girmediği bir yer olsa gerek masamızın etrafı çevrildi . Herkesin bize bakmasına şaşırmıştık , öyle dakikalarca bakıştık .

meraklı arkadaşlar

Nasılda gelip gidip ufak çocuklar what s  your name ? deyip kaçıyorlardı hepsi konuşmak istiyor meraktan heyecandan kocaman olmuş kapkara gözleri ile bakıyorlardı bize .
Ordan çıktıktan sonra sanırım hayatımızda kolay kolay  şahit olamayacağımız bi manzara karşısındaydık. Kahire de yaşayan herkes bu akşamı beklemiş ve onlarca çok önemli bir film gösterime girmişti diye tahmin etttik. Caddelerdeki insan seli , sinemaların afişleri geliyor gözümün önüne içeri girmek için üst üste olan insanlar bunlar… ( çoğu da erkekti ) Çok renkli bir görüntüydü. Kızlar da vardı arada , onlar da başka bir alem burda ; süslü püslü , her yanları boncuklu parıl parıl kıyafetler , yüzlerde bir ton makyaj , tırnaklarda ojeler gülüşerek geziniyorlar gece demeden …

Nil kenarına kadar bu kalabalıktan sıyrıldığımızı sanıp gelmişken önümüze bir sorun  çıktı … Karşıdan karşıya geçmek işte bu tam bir  kabustu . Bunu başarırsanız gerisi kolay  taksiciyle pazarlığı da yaptınız mı tamamdır. Pazarlık aşaması da ayrı bir zorluk gerçi sonradan ne yapıyoruz biz deyip vazgeçtik her yere 20 pound vermeye başladık . Onu da neden sabitledik hala anlamıyorum sanırım hesaplaması  kolay olmuştu  ? Neydi o arabalar öyle ? Yıllardır yıkanmamışlar , aynalar ya yok ya da sökülmüş  . Arabanın içinde sağda solda bi sürü küçük ayna ve süs eşyası … Hızlı gitmeleri ayrı bir alem , hatta bir akşam bindiğimiz bir taksi diğer arabaya sanırım en fazla 5 cm yanaşmıştı.. Gözlerimi kapadığımı hatırlıyorum sadece bitti dedim, her şey bitti bu gece son . Sağ salim otelin önüne gelince diğer taksiden inen  arkadaşlarımızı görünce sevinir , gelmemişler ise merak eder haldeydik .

taksimetre mi o ??

orhan baba eksik

Gece   otelin sanırım en kötü odası olan Kerime ve benim odamda devam edecekti . Ama grubun sohpet odasıydı içilen kahve  ve çayların yanında çok keyifli  sohbetler yapıldı ..  Gözümüzden uyku akarken sizin uykunuz geldi gidelim cümlelerine verilen hayır hayır oturun gitmeyin cevapları . Yapılan günün kriterleri . daha ne olsun işte  her şey yolunda  …

İlk günümüz böylece bitmiş bitkin halde uyumuştuk.

Yazımı arkadaşlarınızla paylaşmak isterseniz

2 Comments

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir