Mısır’ da son günümüz

Mısır’da son günümüz olması kötüydü, Kahire’ den erkenden ayrılacak olmamız kötüydü, bacaklarımızdaki ağrı daha da kötüydü.

Yapacak bir şey bulmalıydık otel çevresinde bir yere gitmeliydik. Sonunda gruptan birilerinin tavsiyesi ile firavun köyüne gitmeye karar verdik.

Burası Dr.Fuat diye birinin kurduğu girişinin luneparka benzediği ama içinde eski Mısır yaşantısının canlandırıldığı çok güzel bir adacık. Tutankamun un mezarının orginal ölçüleri ve şeklindeki bir kopyasını gördük, papirüs yapımı, Eski mısırlıların tarım yapışı, cam işçiliği, parfüm imalatı, mumya yapılışı, balık avlamaları gibi tüm yaşamsal olgularının canlandırıldığı tiyatral bir tatta birkaç saat geçirdik.

Eski  Mısırlı kıyafetine örmek
Mısır’ da son günümüz / Kahire

Doğrusu çok şey öğrendik. Telefon ile bize uçak saatinin geçe  bilgisi de  gelince ohh var mı bizden mutlusu dedik. O zaman hadi bakalım Han el Halil i çarşına gidelim.

 Kahire’ de mutlaka gidilmesi gereken kafe Fishawi…
Kahire
Kahire’ de mutlaka gidilmesi gereken kafe Fishawi

Çarşının daracık sokakları yüzlerce, kumaş, papirüs, antikacı, baharat, parfüm, halı dükkanıyla kaplı. Ne arasanız var burada, rengarenk bir dünya burası…Yemeğimizi yiyelim, son kez bir nargile tüttürelim, dedik. Şehrin en cafcaflı meydanında sokağa attıkları masalarda nerdeyse tamamını turistlerden oluşan insanlar ile yan yana Mısır usulü yemeğimizi yedik. Yeri geldi elle yeri geldi çatal la ama sanırım tıpkı onlar gibi elle yeyince pis pis parmaklarını yalayınca güzel oluyoo tadı… Üzerine çay içmeliyiz dedik. Kahire’ ye geldiğimizden beri kitaptada bahsi çokça geçen fishawi cafe house  bulduk.

Mistik bir havası var diğer tüm çarşı içindeki kahvehaneler gibi ama buranın özelliği var yaklaşık 150 yıllık…. Bu yıllar içinde kimler gelmemiş ki buraya ülke başkanları, sinema yıldızları ve şimdi biz. Dekoru harika; kocaman aynalar, doldurulmuş timsahlar, eski radyolar, eski bakır eşyalar ile süslenmiş. Biz de nargilemizi sipariş ettik çay ve sahlep söyledik arkamıza yaslanıp Han el Halil i çarşısının kokusunu ve gürültüsünü dinleyerek dinlendik.

Mısırlılar neden Hasan Şaş, yavaş yavaş diyor?
Kahire ' de kafede sunum
Mısır’da son günümüzde içilen sahlep / Kahire

Tek kelime ile muhteşemdi. Her ne kadar sizi gören çarşı esnafı hasan şaş yavaş yavaş diye seslense de güzel bir çarşıdır. Size bu hikayeyi anlatmadım sanırım, yeri gelmişken hemen yazalım… Efendimmm Türkiye’nin şu meşhur dünya kupasında 3. olduğu dönemde bir maç tüm Mısır da da soluksuz izlenirken bir ara top Hasan Şaş’ ın ayağındadır ama topu kaybeder. Maçı anlatan Mısırlı spiker aniden – Hasan ŞAŞŞ yavaş yavaş, der. Artık o gün bugün her Türk gören Mısırlının söyleyeceği bir tekerleme haline gelir maalesef . İlk başlarda nasıl da tatlı söylüyorlar derken bunu milyon kere duyduğunuzda deliriyorsunuz ve Türk olduğunuzu saklıyorsunuz. Yapacak bir şey yok..

….

Aynı gün Kerime ile çarşıda yürüyoruz ve kendi aramızda dahi Türkçe konuşmama kararı alıyoruz .Zira dilimizden anlıyorlar çakallar 🙂 ve çok geçmeden peşimizden gelen adamın söylediklerine hiçç tepki vermeden ilerliyoruz . diyalog şöyle :

–  are you türkish ?
– …….
– are you spanish?
-…..
– are you hungrian ?
-……
– are you german ?
-…….
bizim uzun sessizliğimiz bitmiyor onun soruları çarşıyı bir baştan diğer başa adamla yanyana geçirmemiz garip ama bıkkınlık izi yok adamda. Biz tükendik oysa. En sonunda o da patlıyor bir hamle ile vallah billah you Türkish demesi ile biz de de ipler kopuyor. Karşılıklı gülmeler veee o meşhur söz geliyor HasasŞaş yavaş yavaş!   Offff Allahım yine mi derken esnafın dükkanında kendimizi buluyoruz.Yine maçın mağlup tarafıyız 🙁 Yine alışveriş yine gitti paralar elimizde poşetler…

Olsun onlar mutlu biz mutlu ne de olsa Mısırlılar bizi kendilerine kardeş biz onları kendimize dost biliyoruz. İçtenliklerine inanmamızı güçlendirecek derin bağlarımız var onlarla… İşte bu duygularla otelemize dönerken, arkamızda bıraktığımız Kahire’ ye son kez bakmak açıkcası çok  hüzünlü.

Otele vardığımızda şehrin kale bölgesini gezen arkadaşlarımızı dinledik. Kale içindeki cami çok büyük ve çok önemli aslında Osmanlı mimarisine en yakın cami. Kale içinde eski bir hapishane var büyük bir alana yayılmış öyle aklınıza küçük bir kale gelmesin yani. Şehri tepeden izleyecek olmanızda ayrıca güzellik katıyor buraya. Zaten nerde olursanız olun sanki kafanızı kaldırıp şehrin yüksek noktasına baksanız kaleyi görürüsünüz derler.

Arkadaşlarımızın ufak bir ölüler şehri yakınında korkulu dakikaları olmuş ama neyse ki atlatmışlar.

Kahire gezilecek yerler / Ölüler şehri

Ölüler şehrinden de bahsetmek gerekir.

Burada yaklaşık 500 bin kişinin yaşadığı belirtiliyor. Aslında kaldırılması için Mısır’da tartışmalar yapılan eski mezarlıklardır. Kaldırılmak isteniyor çünkü orada mezarlık bekçilerinin mezar üstlerinde evleri yer alıyor. Git gide yaşam öylesine yoğunlaşmış ki, Kahire’de doğan bir çok çocuğun ikamet adresi olarak mezarlığın gösterilmesi üzerine, yetkililer harekete geçmiş. Şimdi burayı boşaltıp mezarları çöle taşımayı düşünüyorlarmış.

Haksız da sayılmazlar hani…

Söylenilene göre değil gece gündüz bile orada yaşayan biri değil iseniz girmeniz çok tehlikeli, polisler bile giremiyormuş. Öyle elinizi kolunuzu sallayarak gidip bir kaç fotoğraf çekeyim diyemiyorsunuz yani.

Mısır / Kahire
Mısır’da son günümüz ve Kahire camileri

Eve dönüş yolculuğuna doğru hareket başlamıştı. Bizi havaalanına götürecek otobüse bindiğimizde son kez korna seslerinin, insan kalabalığının arasından geçerek piramitlerin uzaktan siluetine baktık. Kale bütün ihtişamı ile duruyordu, sarı minareleri ile camiler, aralardan gözüken kilise çan kuleleri hepsi birer birer geride kalıyordu.

Ağzımızda içtiğimiz kahvenin buruk tadı ile burnumuzda nargile kokusu kalmıştı.

Kimbilir bir gün yine gelirdik.

Bazı ülkelere sadece bir kez gidemezsiniz. İlla ki ayaklarınız sizi tekrar oraya götürür. Mısır da işte o ülkelerdendir. En azından bende öyle oldu.

Bizler için yaşananlar güzeldi  ….
MISIR’ dan anılarla dolu koca çanta ile dönüyorduk, mutluyduk.

Eğer okumadıysanız ve diğer Mısır yazılarımı merak ediyorsanız buyrunuz aşağıdaki linklere alalım sizi.

Sevgilerimle…

Yazımı arkadaşlarınızla paylaşmak isterseniz

2 Comments

  1. hasan sas yavas yavas muthis bir espiri.
    her ulkede muhakak rastladigin arnavutlara misirda rastlayamadinmi cok merak ettim?
    anlatiminida cok begendim boyle devam et.

    1. teşekkürler, tren de bize yardım eden ikiz delikanlıların mavi gözlü olduğunu görünce sorduk ve dedemizin kökeni balkanlarmış dediler ama onlarda bilmiyorud .İçimden bir ses arnavut olduklarını söylüyor hala …

Bir Cevap Yazın